Na pokładzie samolotu każdy ruch personelu ma swoje uzasadnienie. Chociaż część zachowań stewardes i stewardów wygląda jak rutyna, w rzeczywistości wynika z precyzyjnie opracowanych procedur bezpieczeństwa. Niektóre z nich pozostają niemal niezauważone przez pasażerów, choć odgrywają bardzo ważną rolę podczas lotu.
Dlaczego stewardesy trzymają dłonie pod udami podczas startu i lądowania?
Podczas większości rejsu personel pokładowy pozostaje do dyspozycji pasażerów, jednak w najważniejszych momentach lotu zajmuje wyznaczone miejsca. Dzieje się to przede wszystkim przed startem i lądowaniem, ale także wtedy, gdy kapitan wyda takie polecenie, na przykład podczas silnych turbulencji. Wówczas stewardesy i stewardzi przyjmują ściśle określoną pozycję. Dla wielu podróżnych może wyglądać ona nietypowo, choć stanowi standardowy element procedur.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów tej postawy jest ułożenie dłoni pod udami. Personel siedzi wyprostowany, ograniczając do minimum możliwość niekontrolowanych ruchów ciała. Takie zachowanie nie wynika z wygody ani przyzwyczajenia. Celem jest przygotowanie się na sytuację, w której mogłoby dojść do gwałtownego przeciążenia lub uderzenia.
Eksperci określają tę postawę jako „pozycję klamrową”. Jej zadaniem jest zmniejszenie ryzyka obrażeń w razie nagłego zdarzenia podczas lotu. Odpowiednie ułożenie ciała pozwala lepiej zabezpieczyć kończyny i ograniczyć skutki ewentualnego wstrząsu. To właśnie dlatego personel stosuje ją zawsze w określonych momentach rejsu.
Choć szczegóły procedur mogą różnić się między przewoźnikami, ich cel pozostaje taki sam. Najważniejsze jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa członkom załogi. Od ich sprawności zależy bowiem możliwość skutecznego działania w razie zagrożenia.
Każdy szczegół ma znaczenie podczas lotu
Procedury przewidują nie tylko odpowiednie ułożenie dłoni. Personel powinien siedzieć z wyprostowanymi plecami, oprzeć szyję o fotel, złączyć kolana i stabilnie oprzeć stopy na podłodze. W zależności od zasad obowiązujących w danej linii dłonie znajdują się pod udami lub na kolanach. Niektóre linie wymagają również opuszczenia podbródka możliwie blisko klatki piersiowej, aby lepiej chronić odcinek szyjny kręgosłupa.
Znaczenie tych zasad wykracza poza bezpieczeństwo samych stewardes i stewardów. To właśnie personel pokładowy odpowiada za organizację działań w razie zagrożenia. Musi znać rozmieszczenie sprzętu ratunkowego oraz procedury ewakuacyjne. Od jego szybkiej reakcji zależy sprawny przebieg działań na pokładzie.
Urząd Lotnictwa Cywilnego wskazuje, że załoga odpowiada za ochronę pasażerów podczas sytuacji awaryjnych. Do jej obowiązków należy również dopilnowanie, aby podróżni nie utrudniali ewakuacji. Dotyczy to między innymi prób zabierania bagażu lub innych rzeczy, które mogłyby spowolnić opuszczanie samolotu. Dlatego członkowie personelu muszą zachować pełną gotowość do działania.
To właśnie z tego powodu procedury bezpieczeństwa traktowane są z najwyższą powagą. Każdy element szkolenia ma przygotować załogę do skutecznego reagowania nawet w najbardziej wymagających okolicznościach. Dla pasażerów wiele z tych działań pozostaje niemal niewidocznych.
Dlaczego stewardessa wita pasażerów podczas wejścia na pokład?
Wielu podróżnych odbiera powitanie przy drzwiach samolotu wyłącznie jako przejaw dobrych manier. W rzeczywistości ten krótki kontakt pełni również ważną funkcję związaną z bezpieczeństwem. Personel już w pierwszych sekundach obserwuje pasażerów i ocenia ich zachowanie. Nawet krótka wymiana zdań dostarcza cennych informacji.
Stewardesa linii Wizz Air wyjaśniła w nagraniu opublikowanym w serwisie TikTok, że podczas powitania załoga zwraca uwagę między innymi na oznaki spożycia alkoholu lub symptomy mogące świadczyć o problemach zdrowotnych. Dzięki temu możliwe jest szybsze zauważenie osób, które mogą wymagać pomocy jeszcze przed rozpoczęciem lotu. To także okazja do wychwycenia nietypowego zachowania. W razie potrzeby personel może odpowiednio wcześnie zareagować.
Jak wyjaśnia stewardesa Venezia Macias, załoga podczas wejścia pasażerów na pokład dyskretnie ocenia również, kto może potrzebować dodatkowego wsparcia. Dotyczy to między innymi osób starszych, podróżujących z małymi dziećmi oraz pasażerów z niepełnosprawnościami. Takie rozpoznanie ułatwia późniejsze działania w razie nieprzewidzianych sytuacji. Wszystko odbywa się jeszcze przed zamknięciem drzwi samolotu.
Personel zwraca także uwagę na osoby, które w razie ewakuacji mogłyby wesprzeć załogę. Szczególnie istotne są miejsca przy wyjściach awaryjnych, gdzie pasażerowie muszą potwierdzić, że są gotowi i zdolni do udzielenia pomocy. Była stewardesa Rachel Nichols podkreśla również, że obsługa zapamiętuje pasażerów mających trudności z poruszaniem się oraz rodziny z małymi dziećmi, ponieważ w sytuacji zagrożenia mogą oni wymagać dodatkowej opieki. Dzięki temu personel od początku lotu wie, komu należy poświęcić szczególną uwagę.
Źródło: Onet
