Wiele małżeństw przez lata obawiało się, że zwykły przelew między własnym rachunkiem a kontem wspólnym może sprowadzić niepotrzebne problemy z urzędem skarbowym. Najnowsza interpretacja Krajowej Informacji Skarbowej porządkuje tę kwestię i wskazuje, kiedy taki transfer nie rodzi obowiązków podatkowych.
- KIS uznała, że przelew z majątku osobistego na wspólne konto małżonków nie jest darowizną, jeśli spełnione są określone warunki.
- W takich przypadkach nie trzeba zgłaszać przelewu na formularzu SD-Z2 ani płacić podatku.
- Nadal warto zachować dokumenty potwierdzające pochodzenie pieniędzy i właściwie opisać przelew.
Przelałeś pieniądze na wspólne konto? Fiskus rozwiał wątpliwości
Przez długi czas osoby pozostające w związku małżeńskim nie miały pewności, jak urząd skarbowy oceni przekazanie własnych pieniędzy na wspólny rachunek bankowy. Dotyczyło to zwłaszcza środków należących do majątku osobistego, takich jak pieniądze ze spadku, darowizny od rodziców czy sprzedaży nieruchomości nabytej przed ślubem. Wielu podatników obawiało się, że taka operacja zostanie potraktowana jak darowizna dla współmałżonka. To z kolei mogło prowadzić do dodatkowych obowiązków wobec fiskusa.
W praktyce pojawiały się sytuacje, w których urząd oczekiwał złożenia formularza SD-Z2. Brak takiego zgłoszenia mógł wiązać się z poważnymi konsekwencjami finansowymi. Wątpliwości dotyczyły nawet przypadków, gdy pieniądze trafiały wyłącznie na wspólne konto prowadzone dla obojga małżonków. Teraz stanowisko administracji skarbowej zostało jednoznacznie doprecyzowane.
Przelewy pomiędzy małżonkami. Kiedy nie są darowizną?
Przełom przyniosła interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 listopada 2025 r. o sygnaturze 0111-KDIB2-3.4015.343.2025.1.BD. Organ uznał, że samo przelanie środków z majątku osobistego na rachunek wspólny nie oznacza zawarcia darowizny w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. W uzasadnieniu wskazano, że przy wspólnym rachunku nie dochodzi do nieodpłatnego przekazania majątku jednej osobie kosztem drugiej.
Interpretacja dotyczy małżeństw objętych ustawową wspólnością majątkową. Zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają prawo korzystać z całego rachunku wspólnego. Samo przelanie pieniędzy na takie konto nie powoduje więc zmiany właściciela środków w znaczeniu prawnym. Decydujące znaczenie ma cel operacji oraz charakter wspólnego rachunku.
Kto może skorzystać z nowych wytycznych?
Stanowisko KIS obejmuje sytuacje, w których małżonkowie posiadają wspólne konto bankowe, a przekazywane środki pochodzą z majątku osobistego jednego z nich. Mogą to być między innymi pieniądze odziedziczone, otrzymane w darowiźnie albo zgromadzone jeszcze przed zawarciem małżeństwa. Ważne jest, aby środki trafiały na wspólny rachunek wyłącznie w celu ich przechowywania lub wspólnego zarządzania.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnił, że w takich okolicznościach nie powstaje obowiązek zgłoszenia przelewu do urzędu skarbowego. Nie ma również konieczności składania formularza SD-Z2. Dzięki temu nawet przelew bardzo wysokiej kwoty na wspólne konto nie powoduje obowiązku zapłaty podatku ani nie naraża podatnika na sankcje za brak zgłoszenia, o ile nie dochodzi do formalnej darowizny.
O czym nadal trzeba pamiętać?
Korzystna interpretacja nie oznacza, że każda sytuacja będzie wyglądała identycznie. Jeżeli małżonek zdecyduje się formalnie podarować drugiej stronie pieniądze, na przykład w celu sfinansowania zakupu rzeczy należącej wyłącznie do obdarowanego, nadal mogą pojawić się obowiązki wynikające z przepisów o darowiźnie. Sama zmiana miejsca przechowywania środków nie jest jednak z tym tożsama.
Eksperci zalecają również zachowanie dokumentów potwierdzających źródło pieniędzy, takich jak akty notarialne czy dokumenty spadkowe. Warto także starannie opisywać przelewy, używając określeń wskazujących na zasilenie wspólnego rachunku własnymi środkami zamiast słowa „darowizna”. W razie pytań urzędu pomocne może być również powołanie się na interpretację o sygnaturze 0111-KDIB2-3.4015.343.2025.1.BD. Należy też pamiętać, że interpretacja dotyczy przelewów bezgotówkowych, natomiast wpłaty dużych kwot gotówki mogą podlegać procedurom związanym z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy.
